My Water Moment

Cuti sem akan bermula tak lame je lagi.. huhu.. sungguh tak sabar... sekarang ni roomate pun sume dah balik. tinggal je la aku sorg2 terkontang kanting kat blik. Sungguh belum ade mood untuk stadi for exam ahad ni...

Bile dok termenung2 ni teringat la plak trip kitorg ke Pangkor 2 tahun lepas. Tu la trip paling tak leh lupe seuumur hidup aku. Ye la.. mase planning nak pegi tu, punye la susahnye sampai bergaduh2 sume. Susah sangat nak layan 19 org yang banyak sangat songehnye. Tapi of course la yg girls senang nak kawtem. yg boys tu jugak la yg banyak bawak masalah.. haha.. tapi at last sume org pun enjoy.. memang puas hati la. lebih2 aku yg tetibe je jadi bidan terjun jadi organizer sbb organaizer sblum tu merajuk.. huhu.. nostalgia betul...

sume dah tak sabar eksaited gile nak sampai pulau pangkor

walaupun penat giler perjalanan nak samapai pangkor, nampak je air, sume trus jadi energetic balik...

macam melepaskan anak itik ke air

huhu...

terlebih eksaited.. (-_-")

inilah mahad ketua kelas kami.. *gambar gelap sebab camera kurang canggey.. T_T

malam2 kitorg buat camp fire plak.. haha.. best2... :P

celik je bijik mate terus cari kayak.. haha.. kan dah kate, sume memang energetic..

ni terlebih tenage...

dan kitorg berkayak dari pulau sebelah sini ke sebelah sane. tapi xde sape berani bawak kamera naik kayak. Kang tak pepasal je kamera rosak.. agak terase rugi disitu... tak dapat nak bergambar kat belah sane.. T_T

hujan!!! slamatkan kamera!!!!

ni dah last day... argghh.. rindunye time ni...

jalan2 waktu pagi sementara tunggu makanan sampai...

the girls...

semua sebok nak mendapatkan panoramic view yg terbaik, kalau kamera tu waterproof, dah lame dah diorg terjun...

ronda-ronda

dapat jalan2 dgn korg memang tersangatlah bestnye...

hantu2 yang lapar...

ni mase malam sebelum balik, ade upacara bagi cenderahati sket.. hehe... tapi sebab gelap sangat, gamba tak cantik *sigh

kalaula ade camera yg boleh tangkap gambar malam dengan cantik, heihh.. rugi betul.. *sigh~~

kan best kalau aku ade SONY Cybershot TX5, mesti banyak lagi gambar yg boleh diambik. Antara features menarik kamera ni, ialah:

1. Boleh dibawak berendam dalam air sehingga 3 meter... (water proof)

2. Boleh menangkap image yg cantik dalam gelap (handheld twilight). Dapat la tgkp banyak gamba mase camp fire tu.. huhu...

3. Bleh ambik gamba panoramic (intelligent sweep panoramic)

4. ade Wide angle

5. Anti- motion blur. So, kalau feri gegar macam mane pun, xde masalh punye lah...

6. Boleh snap 10 keping gambar dalam mase satu saat.. Bebudak ni kan suke sangat tangkap gambar melompat, senang la nanti.

aaaaaaaa.... nak kamera ni.. nak SONY Cybershot TX5!!! huhu... kalau aku ade SONY Cybershot TX5, aku nak pakse korg g trip lagi.. hahaha.... kite g pulau lain plak.. huhu...

Dropbox: Penyelamat bagi yang xde pendrive

Bayangkan kalau korang tengah syok2 buat keje yang lagi 2 3 ari nak anta, tinggal sikit lagi je nak siap, pastu tetibe PC korg buat hal? Pastu plak, korg tak sempat nak backup pape yg korg dah buat. Maunye meroyan korg nanti. Sudah la jatuh, ditimpa tangga plak.. huhu... Macam mane? Penah tak bende ni jadi kat korg? huhu.. meh sini, aku ade penyelesaian untuk korg.

Ini dia.. memperkenalkan dropbox!! huhu... bende ni senang je. Dropbox ni ialah macam online storage. Korg boleh simpan file2 penting dalam ni dan boleh di access dari pc lain yang mempunyai internet connection. Caranya mudah saje.

Korg hanye pergi ke website ini. Lepastu sign up, dan korg akan diberikan storage percuma sebanyak 2gb. Cukup la tu kan... huhu.. Pastu install application dropbox ni kat dalam PC korg. Ikut je instruction die. Nanti kat dalam PC korg tu akan terbina sendiri la 'dropbox' folder. Kat dalam tu nanti ade disertakan sendiri cara2 penggunaan die. Lepas tu, mane2 file yg penting tu korg masukkan la kat dalam public folder tu kalau xsalah aku.. haha... then, bile PC korg dapat internet connection, file tu akan terupload sendiri.

nanti kalau pape jadi kat PC korg, atleast file2 penting tu dah terselamat dan korg noleh ambik balik pakai PC lain. Best tak mende ni? huhu...

mase2 yg korg rase dropbox ni penting:
1. bile PC korg rosak
2. bile korg berada di luar negara, di rumah kawan, balik kampung, dan sebagainye, tapi tak bawak PC atau pendrive.
3. bile HD dan pendrive korg dah penuh.
4. bile PC korg kene curi
5. bile PC korg dipinjam kawan
6. bile korg nak share file besar dengan kawan (gune cara sharing)

slamat mencube!!!

Review Lagenda Budak Setan: dari perspektif aku

Hokey.. adekah anda sume dah pergi tengok filem lagenda budak setan? Kalau anda memang mempunyai keinginan untuk tengok, silelah pergi tengok. Sebab aku dah tengok last week. huhu...

Actually, aku sendiri pun tak tau tahun berape sebenarnye novel citer tu dikeluarkan. Yang aku tau, mase aku form 3, ade membe aku sorg ni dok promote2 citer tu kat aku. So, aku pun bli la buku tu kat Novelhut, Ipoh Parade.. ngahaha... Sebab dah 6 tahun aku bace citer tu, aku pun tak ingat langsung pape pasal citer tu. Dulu aku banyak bace novel. So, cam dah termixed up.

Slalunye citer dalam buku, adelah lebey best bergande2. So, disebabkan aku dah lupe buku die, so, aku memang xde expectation langsung la untuk citer ni. Hanye teringin nak tengok sebab aku tau novel die sebegitu gah pade mase dulu.. huhu...

ok2... mari kite mule mereview...

Bagi aku jalan citer ni memang best. Markah untuk jalan citer aku bagi 4.7. Citer die pasal percintaan Kasyah n Ayu yang banyak sangat halangan. Sian diorg berdua ni. Memang tak sempat nak berbahagia. Sedih ar gak kan... Tapi xde la sampai tahap berlinangan air mate aku. Kaver macho beb.. hehe.. Lagi satu, sebab pelat 'R' lisa surihani tu spoil la... elok2 tengah feeling, tetibe rase nak tergelak plak dengar die cakap.. heshh.... choyy...

Dari segi lakonan, farid kamil dengan lisa surihani biase2 je. Tak bagus sangat, tak teruk sangat. Raja Farah, memang aku tak berape suke la lakonan die dalam tu. Macam kelam kabut semacam je aku tengok bile die barcakap. Lemas aku nengoknye.. huhu... nubhan plak, memang kaku habes. Tapi sebab die orang baru, xpe la.. bole tutup mate. Lakonan Que Haidar memang terbaik la aku rase dalam tu. Huhu.. walaupun watak die watak antagonis, tapi memang die pandai bawak la. Suke tengok mase die belasah lisa surihani tu. Menjiwai betul.. huhu... dan aku rase aku memahami perasaan Azmi dalam citer tu.

Ape lagi aku nak komen ye.. hurmm.. soundtrack die memang sesuai la untuk citer ni. Menambahkan feelin. sebab aku rase kalau lagu tu xde, mungkin aku tak brape nak feeling kot.. soundtrack memang memainkan peranan penting dalam citer melankolik sperti ini.

Dan yang terakhir ialah, mengenai ape yang aku tak suke dalam citer ni. Iaitu babak peluk-peluk, nyaris cium, kepit sane sini. Haishh.. kenape kalau nak tunjuk yg diorg tengah bercinte, mesti ade adengan2 tu sume? Perlu ke? Xyah kot.... Pikey strategi lain je la.. Yang lebih sesuai dengan budaya kite ok.. huhu..

perlu ke?

ish3.. xpatut....

eeiii.. getik okey...

sebab pakcik ni seksi, aku nak gak masukkan die dalam ni.. huhu...

Ok. Thats all. Overall, aku bagi 4 bintang untuk citer ni.. hehe....

que haidar terbaekk...

Si Pokai yg Tak Tahu Diri

Die sangat pokai sekarang. Duit belanje bulan Jun yg bapak die baru bagi untuk digunakan hanya setelah masuk bulan jun, telah pun habis. Tu pun sebab duit blanje bulan May telah dihabiskan pada bulan April, akibat duit belanje bulan April telah habis mase bulan Mac. Ade la tinggal saki baki duit die. Tapi tu pun duit bayaran bulanan celcom broadbandnye maseh belum dilunasi. Die pun xtaw mane die nak cekau duit.

Tapi kebelakangan ini die agak stress. Konflik dalam diri mungkin. Jiwa kacau. Die perlu melakukan sesuatu untuk menghilangkan stress. Tapi die sedar die pokai. Tapi die stress. Mane lagi penting? Menghilangkan tekanan atau menjimatkan wang? *ok, xde kene mengene

Dah memang die tak tahu diri. Time break klas Islamic Ethics, die pegi makan kat Babush. Dah tau diri sendiri tengah pokai, lagi mau makan kat situ. Heissh.. Makan bubur nasi je pun sampai 3 ringgit. Gile mahal... Tapi sedap... huhu.. Pastu plak tengah hari makan kat Evoke-I cafe. Dah tau area2 tu mahal, tetap nak makan kat situ. Nak buat macamane. Die dah boring. Die stress.

Besoknye pulak pegi makan meatball kat IKEA. Dah tau xde duit, nak jugak. Sebab die tensen dok bilik. die perlu keluar mencari ketenangan dan kebebasan. Habis nak dekat RM15 la jugak total untuk lunch sahaje.. heishhh.. memang tak tahu diri.

Tulatnye pulak, die gi tengok wayang. Ni lagi tak bole terime. Tapi sebab die nak sangat tengok, walaupun xde duit, die tengok jugak. Sebab die rase cam dah lame gile die tak tengok wayang. Citer last die tengok kat wayang, citer KL Drift 2. tu pun sebab ade membe bagi tiket free. Kalau tak, sah harap la die nak pegi tengok citer sebegitu. huhu...

Lepas tengok wayang perut berkeroncong sejak dalam panggung, beliau pegi pulak makan kat kedai Said Ali kat Sri Rampai. Heshhh... Habes Rm6.50 disitu.

Tapi die tetap tak kesah. Janji die dapat klua. Die dah lemas duduk dalam bilik hari2 xbuat ape.

Die memang tak tahu diri.

Kisah Ali dan Abu

Ali dan Abu bersahabat baik. Walaupun mereka tak la serapat mane pun, tapi mereka tetap boleh get along sikit2. Dan memang telah terang dan nyata, Ali dan Abu memang xde chemistry langsung. Mungkin budaya dan cara mereka dibesarkan yg membuatkan pemikiran mereka berbeza, dan langsung xde chemistry. Tapi itu bukan menjadi halangan bagi mereka berdua untuk meneruskan ikatan persahabatan. Itu tak menjadi hal.

Nak dijadikan cerita, tiba2 Ali dan Abu terpakse tinggal bersama. Ye la... Duduk menyewa ni, nak cari housemate yg betul2 boleh dipercayai bukan senang. Nak2 lagi kat kawasan bandar macam KL ni. Macam2 orang pun ade. Lebih baik tinggal sekali dengan org yang dah memang kenal. Lebih selamat.

Ali ni sangat suka main game kat PS. Abu pun suke jugak. Tapi Ali ternyata lebih obses terhadap permainan ni. Walaupun die kate die dah bosan, tak tau dah nak main game ape, tapi die tetap dapat menghabiskan berjam2 masa mengadap bende tu. Kire macam PS dah menjadi sebahagian dari hidup Ali la kirenye. Baru2 ni, Ali pun membeli set PS2 yg baru. Sebelum ni die pinjam adik die yang kat kampung tu punye. Tapi sebab adik die dah dok bising2 nak balik, die pun pulangkan balik kat adik die. Tu pun setelah membeli yang baru.

Kat rumah sewa Ali dan Abu ni pulak, xde hiburan lain selain PS2 yg Ali baru beli tu. Ye la.. rumah bujang la katekan. Tapi itu tak menjadi hal bagi Ali. PS2 kan ade.. Die tak perlu bende lain. Ali ni seorg yang baik dan tak suke berkire sangat. Die tak kisah pun kalau Abu nak main PS2 die. Ye la.. xkan dengan housemate pun nak berkire. Bukan org lain pun.. Lagipun Abu pun memang suke main bende tu. Dulu Abu ade PSP, tapi sekarang ni PSP die tengah rosak. Abu pulak tengah pokai. Ali pun paham. Die tak kisah kalau Abu nak main skali. Lagipun Abu tu baik jugak budaknye. selalu jugak tolong2 Ali mane yang patut. Kire fair la..

Tapi lame2 Ali jadi stress pulak. Ye la, PS2 tu dah die anggap macam bini angkat die, tapi Abu pulak yang asik dok berkepit. Mane la si Ali ni tak jeles. Kalau balik dari kelas, mase on the way balik tu, Ali dah dok imangine dirinya tengah dok main PS, tup2 sampai rumah, Abu pulak yg tengah syok main. Frust gile la Ali ni. Terus xde mood nak buat pape. Ye la.. nak buat ape lagi pun. Dah itu aje satu2nye hiburan kat rumah tu. Nak tido pun xdapat. Sebab hati tengah bengkek, memang xdapat la nak tido. Kalau Ali mintak kat Abu nak main, Ali tau Abu akan bagi punye. Abu bukannye budak jahat tak sedar diuntung. Abu pun sedar die menumpang je, so die takde hak kalau Ali nak mintak. Tapi Ali tanak la mintak, biar jela Abu main. Ali tanak la jadi kedekut walaupun sebenarnye die memang kedekut. Terpakselah die menahan gelora jiwa die yg meronta2. Ali merelakan dalam keterpaksaan. Kesian Ali.

Hari2 lain pun macam tu jugak. Pernah satu hari, Ali baru je on PS die, pastu Abu cakap "jom lawan". Padahal Ali nak berdua2an dengan PS die. tanak ade org ketiga. Bini angkat la katekan.. Tapi sebab Ali ni cube untuk jadi baik, die pun terime pelawaan Abu. Lagipun, Ali tanak nanti Abu bosan pulak xde bende nak dibuat. Rela dalam terpakse. Kadang2 tu kalau Ali tengah main, Abu pun tengok Ali maim. Ye la, kan xde bende lain nak dibuat. Tapi Ali rase macam tak selesa la. Nanti tetibe Abu mempertikaikan skill Ali, walaupun Abu tak pernah pun kondem Ali depan2. Tapi tu hanya perasaan Ali saje mungkin. Ali rase macam xde privacy la. Die perlukan mase berdua dengan PS die.

Pernah sati hari, Ali bangun lambat siket dari Abu. Ali celik2 mate je, die tengok Abu tengah main PS2 die. Terus la sebal hati Ali. Rosak mood die sepanjang hari tu. Paham tak perasaan Ali macam mane? Die lebih kurang macam ni. Kiah dan Senah bermadu. Kiah isteri pertama yang baik gile hati suci macam ibu Arini dalam cerita Mutiara Hati. Senah ni pulak isteri kedua, yg baik jugak. Kiah dan Senah sangat mencintai suami mereka dan mereka bertiga duduk serumah. Tapi yg si Senah ni dok slalu mengendeng dengan suaminya. Bile Senah berdua dengan suaminye, Kiah tak duduk sekali. Bagi can la diorg nak berdua. Tapi masalahnye time Kiah nak berdua dengan suaminye, Senah pun duduk sekali. Tak selesa la Kiah ni. Nak bermanja2 pun jadi segan. Paham tak perasaan Kiah? Kiah perlukan PRIVACY!!!!

Haa...Macam tu la Ali. Ali nak main bende yang die nak main, ikut care die sendiri. Die tanak org lain campur skali. Ali perlukan PRIVACY!! Lame2 Ali jadi stress. Ali tak tau nak buat camane. Ali nak cerita dekat org masalah die, tapi Ali takut. Ye la, kat skolah Ali ade ambik matapelajaran Etika Keislaman. Ustaz tu cakap, xboleh mengumpat. Kesian Ali. Ditelan mati mak, diluah mati bapak.. heisshhh....

p/s: name dan watak dalam kisah ini adelah rekaan semata-mate. Tapi ade kene mengene dengan yg masih hidup. Yang dah meninggal dunia belum lagi.

Suke Bile Orang Tak Suke, Tak Suke Bile Orang Suke

heiihh.. tak tau ape yg tak kene dgn aku.. tapi memang la macam tu *rujuk tajuk diatas

Bukan cam konon-konon nak jadi unik ke ape.. aku memang tak berminat nak jadi unuk pun. tapi memang dah camtu.. tak tau la kenape..

macam contohnye kalau ade lagu yg aku suke, pastu tetibe ade membe aku yg suke jugak lagu yg same, mesti aku jadi cam hilang minat kat lagu tu. Tapi bukan terus jadi tak suke. Cume hilang keterujaan terhadap lagu tu la...

Kalau contoh yang senang dan popular macam slot ADAMAYA kat TV3 yg baru habis tayang tu la. Aku suke citer tu. Best la jugak... Agak best la pun.. heihh, senang citer aku memang suke la tengok citer tu. Mase kat umah hari2 tengok. Bile tv rosak, malam2 mesti tunggu citer tu kuar kat catchup tv. Tak pernah miss. Tapi makin lame cam makin ramai pulak org obses kat citer tu. Kalau kat fesbuk tu hari2 ade org cakap pasal adamaya la, join grup la.. ape tah lagi.. Bile dah jadi macam tu, keobsesan aku terhadap citer tu cam tetibe je hilang. Keinginan untuk terus tengok memang la still ade, tapi dah tak rase teruja dah nak tengok kat website TV3 tu.. Aku buat bodo je hari2.. tak tengok pun cam takde efek sangat bagi aku.. huhu...

Tu adelah salah satu contoh sahaje. Tapi kadang2 aku rase cam salah aku jugak. Sebab aku yg g promote bende tu kat orang lain. Macam baru2 ni, aku buat 'something'. And aku suke bende yg aku buat tu, suke gile2 n enjoy la... Aku pun dok promote la kat org2 supaya try jugak... pastu last2 ade la sorg yg tersangkut. Tapi yg tak bestnye, org tu cam dah jadi addicted dengan bende tu. Cam melebihi aku la plak... tu yg aku rase cam menyampah tu.. walaupun aku tak tau kenape aku perlu rase menyampah... Mungkin aku rase tercabar.. (-_-") Rase sakit hati pun ade, tengok org tu beria2 sangat.. Lek-lek dah ar.. nak lebih2 plak dye.. poyo ar hang.. huhu...

p/s: aku tulis ni sebab aku geram.. huhu...

Kenapa aku dah jarang update blog

Dulu mase mule2 aku stat berblogging, time tu tengah cuti sem. So, mase tu ade banyak mase and aku pun xde bende nak buat. Dan mungkin jugak disebabkan kehidupan aku yg menjadi semakin membosankan menyebabkan aku semakin xde modal nak berblog.

Kalau dibace balik entri2 aku yang dulu2, aku rase yg dulu2 tu lebih ceria dan lebih seronok dibaca berbanding yang sekarang. Sekarang ni balik-balik citer pasal stress la, tensen la... dah xde bende lain aku nak cerita.. Xpun aku coter pasal bapak aku. Tu je entri tak stress aku rase.. hahaha..

Kadang2 ade gak la bende2 yg aku terpikir nak taip. Tapi time tu cam tak berkesempatan. Pastu bile dah lame2 jadi cam malas plak.. Kasang2 tu mule2 cam best je nak citer, tapi bile dah tangguh2 and dipikir2 balik, cm rase tak perlu di post la plak.. huhu.. itu lah die masalhnye...

Lagi satu, aku ni slalu kalau bukak intenet, aku akan bukak email, fesbuk, dgn blog dulu. Klau mule2 tujuan bukak intenet sebab nak update blog, pastu tetibe terlayan fesbuk plak... Kalau nak stat type entry plak, besenya aku akan bace dulu mane2 blog update yg menarik... Pastu bile lame2 dah terlekat, tak sempat nak update blog sendiri plak.. haha..

itulah alkisahnye kenape aku selalu menyepi... huhu...

p/s: aku tensen banyak sgt typo sebab aku dok menaip dalam gelap ni..

Selamat Hari Ibu Buat Bapa Saye :)

walaupun semalam adelah sambutan hari ibu, tapi saye nak tujukan ucapan selamat ini kepada bapa saye.. Setelah ketiadaan ibu, die lah bapa, dialah ibu..

Mase kecik2 dulu saye sangat tak suke bapak saye. Saya selalu mengharapkan bapak org lain adelah bapak saye. Sebagai contoh, kalau ade antara sesape dalam keluarga yg cube untuk menyamakan saya dan bapa saya, mesti saye akan marah.. haha... begitu saye tak suke disamekan dengan bapa saya.. huhu...

Bapak saye suke buat perkara ikut kepale die sendiri. Sebagai contoh, masak rendang tanpa kunyit, serai pe sume tu, mewarnakan peti surat dengan warna putih instead of merah, dan banyak lagi lah..

Mase kecik2 sekolah rendah dulu, bapak sayelah yg bawak saye pegi kedai beli crayon, kertas warna, kad manila, sempoa, kaler pensil dan banyak lagi apabila cikgu hendon suruh bawak kesekolah untuk pendidikan seni esok hari. Sesambil itu bapak saye akan membebel cakap cikgu banyak songeh la..cikgu itulah.. cikgu inilah.. haha... bapak saye memang suke membebel...

Bile ustazah tempat ngaji suruh bawak rehal sebab nak mengaji atas lantai, bapak saye jugaklah yang bertungkus lumus menggergaji papan untuk dijadikan rehal.. sweet tak bapak saye? Tapi of kos la mase tu saye amat tak suke dan geram sambil menangis dalam hati sebab nak rehal yg beli kat kedai yg ade kerawang2.. bukan papan 2 keping kaler hijau fluorescent.. (-_-")

Bapak saya juge bertindak sebagai instructor masakan dirumah kalau saye disuruh memasak makanan yang saye tak biase masak. Selain itu bapak saye jugak lah yg telah banyak membantu saye memarut kelapa dengan jayenye.. huhu... bapak saye serba boleh!!!

Bile mak saye meninggal, saye tau, bapak sayelah orang yang paling sedih. Dalam banyak2 manusia atas muka bumi ni, bapak sayelah yg paling lame hidup dengan mak saye. Bayangkan org yg kite hidup lebih 40 tahun same2 pastu tetibe hilang cam tu je.. Saya bayangkan ade lubang kosong yg besar dalam hati bapak saye... Tapi bapak saye tak pernah tunjuk muke sedih pun... Tapi tak taulah, sebab saye tak pernah tahu pun macam mane muke bapak saye bile die sedih.. muke die same je setiap maae.. hahaha.. kool tak bapak saye?

Dulu saye slalu fikir.. "bestnye kalau bapak aku cikgu" atau pun "bestnye kalau aku jadi anak m.nasir" dan macam2 lagi la profesyen yg best2. Kawan2 saye di sini rata2 bapaknye kerja bagus2. Engineer, architect, doctor, contractor, lecturer, dan banyak lagi profesyen yg hebat2. Bapak saye hanyelah seorang rakyat biasa. Dalam surat beranak kami adik beradik, pekerjaan bapak saya bertukar2. Ade yg tulis 'buruh sukat', ade yg tulis 'penoreh getah' and ade lagi beberapa yg saya tak ingat. Bapak saya multi tasker!!! hehe... saye rase m.nasir pun tak boleh buat ape yang bapak saye buat. hahaha...

Bapa saye hebat!! Walaupun kerja hanya sebagai penoreh getah, dan juge jaga, tapi boleh dikatakan kehidupan kami sekeluarga agak baik. Dengan gaji tak seberape tu jugak, bapak saye dapat membesarkan anak2nye 7 org dengan baik. Boleh dikatekan hidup saye sudah lengkap. Rumah kami ade letrik, air, telefon, tv, basikal, gas memasak, dan sabagainye. Hidup serba cukup. bapak saye takde pun nak berhutang2. Sume barang cash. Bapak saye tak suke berhutang pun. Walaupun tak semewah org lain... Tapi itu yang menjadikan saya sepertimana saya pade hari ini.

Saye tak perlukan engineer untuk jadi bapak saye. Saye tak mahu doktor untuk jadi bapak saye. Saye tak perlukan lecturer sebagai bapak saye. Saye tak harapkan M.Nasir untuk jadi bapak saye.

Saye hanye perlukan bapak sepertimane die seadanya untuk jadi bapak saya. Saya tak mahu org lain untuk jadi bapak saye. Saya tak rase bapak org lain boleh buat ape yg bapak saye buat. Bapak saye bapak paling best, paling cool dalam dunia... The greatest dad of all...